27 Kasım 2015 Cuma

Açlık Oyunları: Alaycı Kuş

Ladies and gentlement..


Şüphesiz; Açlık Oyunları serisinin kitabını okuyanlar film serisinden pek de hoşnut değildir. İlk 2 film benim için umut vaat ediyordu. 3. filmin ilk bölümünden de çok bir şey beklemiyordum açıkçası. Çünkü kitapta da o kısımlarda olaydan çok psikolojik problemler, içsel mevzulardan bahsediliyordu. Ama kabul edelim; finalden beklentimiz büyüktü. Sebebi ise basit; devrim! 


Ve final filmi için işte ilk değerlendirmem: eh işte! 
Kitabı okurken hayal ettiklerim, filmdeki sahnelerden çok çok çoook daha iyiydi. Bir kere benim Kayniss Everdeen'im daha cesurdu, daha çok olayın içindeydi. Filmde ise sönük kalmıştı. 
Finnick ve Boggs da aynı şekilde. Sahneleri çok azdı bir kere. 

Filmin son sahnesinde (yıllar sonra kısmı) salondaki ergenler dalga geçerek güldüler. 
Bu şekilde; kitabı okuyanlarla, okumayanları ayırt etmek de mümkün oldu. 


Neyse; sonuç olarak aramızdan bir "Açlık Oyunları" geldi geçti gitti. :)
Kitabının önüne geçemeyen bir film olmasına karşılık, ilk filmi de hala favorim. 

Not: Resim ve gifler alıntıdır.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder