18 Ocak 2014 Cumartesi

Oruç Aruoba - İle

"B i z, artık ayrı olabiliyor idiysek, sen ile ben arasındaki şu 'i l e' , artık yok demekti."


Bazı yazarlar yazmaz, sizinle konuşur sadece.. 
Ve, Oruç Auroba da İle kitabında benimle konuştu. 
Ve bana dedi ki:

"Sen yaralısın, ben de senin yaralarını saracak durumda değilim galiba."

Evet, tam olarak bana bunu söyledi. Onun tarihi 21 Kasımdı. 
Benim tarihim 31 Aralık.
Bir kaç rakam ve harfin ne önemi vardı ki?
Ben yaralarımı saracak birilerini arıyordum kitaplarda.
Ama Oruç bana "o ben değilim" dedi.
Ve ekledi:

"Sana büyük acılar vereceğim, çünkü senin büyük sevinçler yaşamanı istiyorum."

Haklıydı, bana anlattıkları kalbimi paramparça etti. 
Acıdan içim burkuldu, iki büklüm oldum yatağımda.
Elimde Oruç Aruoba İle..
Uyuya kalmıştım. 
Uyandığımda ağır ağır çevirdim sayfaları yeniden.
"Benden korktun." dedi bana..
"Hem de nasıl... Fellik fellik kaçtım senden."
Keşke "Bu kadar yoğun olmasaydı sevgilerim.."
"En değerli hayalimdin sen, kendini yıktın!"


"Senden gittikçe uzaklaşıyorum, ama her yanım seninle kaplı."
"Nasıl zor bir yol, bu yürüdüğümüz, nasıl engebeli, belalı!"

"Dünya çekti gitti, ben seni taşımalıyım."

Unutma: "Bir kadın 'seni seviyorum' derken aslında 'yüreğime bir çizik attın ve bu yüzden 'seni öldürebilirim' demektedir."

"Sen'sin :
sonuncusuna dek,
hep-"


Ve "Şimdi, hiç durmayacak gibi süren bir yağmur yağıyor- 
s e n i  d ü ş ü n ü y o r u m."

"Seni, sen olarak özlüyorum.."

Son söz: "Anılara sonuna dek sadığımdır; insanlara hiçbir zaman öyle olmayacağım."




Hiç yorum yok:

Yorum Gönder